A zresztą, czy to w obłędzie, czy w melancholii - jak tu pisać, kiedy zmęczenie niczym dłoń w rękawicy chwyta za mózg i mocno ściska?

j. m. coetzee, młodość

idzie nowe.

Zdjęcie zamieszczone przez użytkownika @klaudjawe 15 Lip, 2015 o 2:50 PDT

Zdjęcie zamieszczone przez użytkownika @klaudjawe 15 Lip, 2015 o 4:12 PDT

żółte pomidory, świeża bazylia i chrupiący chlebek zrobiły mi poranek.
deszczowo i chłodno, będzie można dzisiaj popracować. wracam do rozważań nad Stasiem. 

gubię się nawet na wirtualnej wycieczce po muzeum. na własnym laptopie.

słucham Rickmana. terapeutycznie. piję dużo herbaty. czytam książki i nową ulotkę.

w pokoju mam nowy ład. dobrze i wygodnie. ściany, koniecznie muszę przemalować te ściany. dokupić herbaty z owoców leśnych. dokończyć artykuł.

ponoć katedrę [komparatystyki - przyp. k. w.] należy spalić. dołączam do tego JCJ.

ponoć (wedle orzeczenia specjalisty) najbardziej irytuje mnie brak kontroli oraz zawodzenie czynnika ludzkiego (nie, że wycie - ale nie spełnianie powinności/obietnic).

dzisiaj możemy zaobserwować klaudję w jej naturalnym środowisku (piżama i łóżko), kiedy to odlicza minuty do godziny 9.00, czekając na magiczne pojawienie się jednej brakującej oceny w usosie. poczucie niesprawiedliwości świata irytuje ją w nader znaczący sposób, wpływając na motorykę i retorykę. bardziej nerwowo odgarnia włosy do tyłu. dopija chłodną kawę. wciska klawisze. odświeża stronę. zastanawia się, w jaki sposób skomponować wiadomość tekstową do promotorki. zastanawia się, czy najpotrzebniejsze rzeczy zmieszczą się do podręcznego plecaka. czyści szkła w aparacie. szuka numeru telefonu do góralskiej rodziny, tej, która daje jej zniżkę na noclegi. zamyka zakładkę z pocztą akademicką. to już nudne. w imię czego się tak starać. po co poświęcać na coś pół roku życia, po co się angażować, po co przeżywać. o 9.00 zamknie też zakładkę z usosem. pójdzie pod prysznic. wróci do czytania książki, którą zaczęła wczoraj w tramwaju. zacznie sprzątać w pokoju. podejmie decyzję o kupnie materaca. pójdzie do sklepu z farbami i wybierze kolor nowych ścian. pewnie zadzwoni też do fryzjera.
a może znowu się położy. zamknie oczy.